پروژهای که پنج سال است در پیچوخم وعدهها مانده است
بازدید میدانی فرماندار سردشت از پروژه بهسازی جاده سردشت–نلاس، در حالی صورت گرفت که این طرح از ۲۹ مرداد ۱۳۹۹ و در دوره وزارت «محمد اسلامی» کلنگزنی شده اما هنوز به سرانجام نرسیده است؛ پروژهای که قرار بود گرهای از مشکلات مردم بگشاید، اما خود به یکی از نمادهای تأخیر، بیبرنامگی و ضعف نظارت تبدیل شده است.
پنج سال زمان… اما پروژه هنوز روی کاغذ نفس میکشد
جادهای که امروز فرماندار و مسئولان راه و شهرسازی از آن بازدید اضطراری انجام میدهند، مسیری استراتژیک است؛
جادهای که مسیر تردد جانبازان شیمیایی به مراکز درمانی ارومیه و تبریز است، محور عبور روزانه کامیونهای سنگین به مقصد مرز کیله است و یکی از شریانهای حیاتی توسعه شهرستان بهشمار میرود. با این وجود، سؤال اساسی اینجاست:
چگونه پروژهای با چنین اهمیت، از سال ۹۹ تاکنون به اتمام نرسیده است؟
فصل عمرانی تمام شده؛ مسئولان تازه رسیدهاند!
در شرایطی که مردم سردشت ماههاست به دلیل وضعیت نامناسب جاده با خطرات جدی روبهرو هستند، برگزاری «جلسه اضطراری» در پایان فصل عمرانی چه دردی را دوا میکند؟
همانطور که شاعر میگوید:
«آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟»
آیا مسئولان راه و شهرسازی نمیدانند که فصل عمرانی در مناطق سردسیر، کوتاه و متفاوت از سایر شهرهاست؟
آیا نمیدانند که هر روز تأخیر در این پروژه، یعنی احتمال وقوع یک حادثه دیگر در این مسیر پرخطر؟
اقدامات فرماندار؛ دغدغهمند اما ناکافی
نمیتوان انکار کرد که فرماندار جوان و بومی سردشت دغدغه جدی برای اتمام این پروژه دارد و بارها پیگیری کرده است؛ اما مشکل جای دیگری است.
مشکل اینجاست که تا مهندس کمال حسینپور نماینده مردم، تذکری جدی به وزیر راه و شهرسازی ندهد، مسئولان این حوزه از خواب غفلت بیدار نمیشوند.
اینکه وزارتخانه و ادارهکل راه و شهرسازی فقط بعد از تذکر نماینده فعال شوند، نشاندهنده ضعف ساختاری در برنامهریزی، نظارت و پاسخگویی است.
بازدیدها و جلسات اضطراری؛ پاسخ به مردم یا پاسخی به تذکر نماینده؟
مسئولان باید صادقانه پاسخ دهند:
چرا پروژهای با پنج سال سابقه و هزاران وعده، هنوز در وضعیت نیمهتمام قرار دارد؟
آیا این بازدیدهای میدانی و جلسات فوری، برای پاسخ دادن به تذکر نماینده است یا برای رفع دغدغههای واقعی مردم؟
مهمتر از همه:
وقتی از مسئولان پرسیده میشود «به مردم چه پاسخی دارید؟» آیا غیر از وعدههای تکراری، حرف دیگری مانده است؟
در پایان : تا زمانی که پروژهها با مدیریت میدانی، نظارت سختگیرانه و پاسخگویی واقعی همراه نباشند، بازدیدهای نمادین و جلسات اضطراری فقط مُسکن چندساعته خواهند بود.
جاده سردشت–نلاس نه یک پروژه معمولی، بلکه آزمونی برای سنجش صداقت و کارآمدی مدیران حوزه راه است.
مردم سردشت حق دارند از مسئولان بپرسند:
اگر پنج سال زمان کافی نبوده، پس چه زمانی قرار است این جاده به سرانجام برسد؟
